Kultura Portugalii

Kultura PortugaliiKultura Portugalii jest bardzo bogata. Wielu ludzi powtarza, że kraj ten można porównać do fado – gatunku muzycznego zapoczątkowanego w XIX wieku. Na pierwszy rzut oka jest smutna i nostalgiczna, ale przy bliższym poznaniu staje się żywiołowa. Odzwierciedla to zachowania ludzi z południa, ich brak pośpiechu, luźne i spokojne podejście do życia.
Wiadomym jest, że obiad może trwać dwie godziny, a impreza do rana. Dodatkowo Portugalczycy są dość wylewni i gościnni. Ich otwartość przejawia się głównie poprzez niedużą strefę komfortu – przestrzeń prywatną każdego człowieka, do której wstęp mają tylko wybrani. Znanym obyczajem jest ucałowanie w policzki nowo poznanej osoby zamiast podawania ręki.
Mieszkańcy Portugalii uwielbiają biesiadować  i celebrować posiłki. Z tego powodu każdy region chlubi się własnymi specjałami kulinarnymi. Niemniej jednak najpopularniejszym daniem jest tu bacalhau – marynowany dorsz. Znany jest w całym kraju i przyrządzany na setki sposobów. Do posiłku, ale również i bez niego, pijane są wina, które są znakiem firmowym Portugalii. Porto, nazwane tak jak jedno z miast, jest kojarzone z tym iberyjskim krajem na całym świecie.
W wielu miejscach kraju znaleźć można okraszone niebieskimi, ceramicznymi płytkami fasady kamienic. Azulejos (od al zuleo oznaczającego wypolerowany kamień lub azul – niebieski) to rodzaj dekoracji, którym wykładane są ściany, podłogi, a często również sufity. Pochodzi z czasów średniowiecza i został spopularyzowany dzięki mieszkającym tu Maurom.
Portugalczycy często łączeni są kulturowo z Hiszpanami ze względu na bliskie położenie. Jest w tym trochę słuszności, gdyż podobnie jak ich wschodni sąsiedzi uprawiają walki z bykami. Tourada to odmiana corridy, w której torreador nie zabija byka lecz gołymi rękami próbuje schwytać zwierze za rogi i z pomocą naganiacza stara się powalić byka na ziemię. Daje to wyraz pokojowego nastawienia do świata (zwierzyna nie ginie i właściwie nie dzieje się jej żadna krzywda), ale ukazuje też metaforyczną walkę z bestią w samym sobie.
Portugalia jest miejscem, w którym wciąż jest wiele ludowych tradycji i obyczajów. Widoczne są one podczas corocznych festiwali i pielgrzymek, na które zjeżdżają ludzie z całego świata. Spowodowało to ich ewolucję w wielkie uroczystości trwające dniami, a czasami nawet tygodniami. Szczególnie popularne są obchody Wielkiego Tygodnia i nocy świętojańskiej. W całym kraju odbywają się wtedy procesje religijne, ale największa (wielkotygodniowa) jest w Bradze. W Porto zaś podczas nocy świętojańskiej (uroczystości trwają  tydzień) wszyscy tańczą i bawią się na ulicach uderzając się wzajemnie po głowach plastikowymi młotkami.
Fado, wspominane wcześniej, jest głównym przedstawicielem muzycznej kultury Portugalii. Tradycja ta wywodzi się już od trubadurów prowansalskich. Istnieją dwa rodzaje fado. Pierwsza, intymna, z większą dozą emocji, pochodzi z ulic i portowych dzielnic Lizbony. Druga reprezentuje Coimbrę i jej akademickie tradycje. Oba zaś tworzą niespotykaną atmosferę, której doznać można jedynie w tym kraju. Ludowe fado było wyrazem buntu przeciw nierównościom społecznym i krzywdzie ubogich ludzi. Mówiło także o uczuciach szarego człowieka – nostalgii, samotności i nieszczęśliwej miłości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *