feliz_natal
Co kraj to obyczaj i również Portugalia nie odbiega od tego powiedzenia. Tradycja w tym kraju jest niezwykle ważna, a chyba najważniejszym okresem, który to udowadnia są święta Bożego Narodzenia.

Boże Narodzenie jest najbardziej uroczystym świętem w którym uczestniczą całe rodziny. W Wigilię (Vespera do Natal) wszyscy zbierają się w domu przy choince w oczekiwaniu na nadejście północy. Misa do Galo czyli pasterka, podobnie jak w Polsce odbywa się właśnie wtedy. Nazwa ta oznacza dosłownie „Msza Koguta” i wzięła się z legendy, która mówi, że  jedyny raz gdy kogut zapiał o północy zdarzył się w noc narodzin Chrystusa.
Po mszy rodziny zbierają się wspólnie przy consoada czyli wigilijnym posiłku. Nie trudno zgadnąć, że jednym z obowiązkowych dań jest tutaj tradycyjny dorsz przygotowany według specjalnego przepisu (bacalhau de consoada). Oprócz tego nie brakuje także wielu ciast, m.in.: rabanadas, broas de mel (piernik), filhos de abobora. Standardem wśród trunków jest grzane wino podawane z cynamonem i miodem. Na stole nie może także zabraknąć dodatkowego nakrycia dla dusz zmarłych, które są zapraszane na uroczystość.
Arvore do Natal to choinka bożonarodzeniowa. Jest ona istotnym elementem świąt, a w wielu regionach sam proces jej ubierania jest niezwykle ważny. Obok ustawionej choinki, którą najczęściej jest sosna lub drzewko z masy papierowej, stoją zazwyczaj patery ze słodyczami, tace z kanapkami i kieliszki do wina. W kominkach pali się fogueira de consoada – polano spalane w Wigilię, którego popiół zbierany jest na przechowanie by na czas burzy wrzucić go do ognia. Portugalczycy wierzą, że dym z tego polana chroni dom przed piorunami.
Pod choinką, w wielu domach, ustawiane są szopki przedstawiające scenę narodzin Jezusa. Bardzo często postać Zbawiciela wstawiana jest do kołyski dopiero po północy. W Funchal na Maderze, ze względu na specyficzne ukształtowanie terenu,  całe miasto przekształcane jest w wielką szopkę oświetlaną przez uliczne lampy (creche).
Kolejny dzień (25 grudnia) rozpoczyna się zazwyczaj wcześnie rano, gdy zniecierpliwione dzieci biegną do kominka. Wiszą tam przygotowane wcześniej wielkie skarpety wypełnione prezentami od Świętego Mikołaja (Papa Noel) lub Dzieciątka Jezus. Później tego samego dnia rodzina zbiera się u seniora rodu (lub u dowolnego członka, ale co roku innego) na uroczystym obiedzie. Podstawowym daniem jest tu nadziewany indyk, a często również kurczak lub kura z kasztanami, rodzynkami i migdałami.
Ano Novo (Nowy Rok) jest częścią okresu świątecznego choć wypada tydzień po Bożym Narodzeniu. W Sylwestrowy wieczór urządzana jest kolacja, która jest pretekstem do ponownego spotkania się całą rodziną w jednym miejscu. Dom powinien być odpowiednio udekorowany. Na stole znaleźć można preenchido – niespotykany nigdzie indziej element dekoracyjny przypominający kształtem metalowy kwiat ozdobiony (najczęściej czerwonymi) świeczkami. Według tradycji takich świeczników powinno być kilka (oczywiście jeśli długość stołu na to pozwala). Na kolację podawany jest zwykle szampan, świeże winogrona, kanapki, sałatki oraz wiele rodzajów słodyczy w postaci ciast i ciastek.
Całe świętowanie trwa przez 2 tygodnie, aż do Święta Trzech Króli (Dia de Reis). W przeddzień dzieci ustawiają na parapetach swoje buty wypełnione marchwią i sianem w nadziei, że konie Trzech Mędrców zwabią się na tą ucztę i w podziękowaniu zostawią prezenty (słodycze, w zwłaszcza kandyzowane owoce). Oprócz tego pieczone są specjalne ciasta zwane Bolo-rei (ciasto królewskie) w kształcie korony z ukrytym w środku ziarnkiem fasoli. Kto podczas jedzenia znajdzie w swoim kawałku fasolę ten musi za rok kupić kolejne ciasto.
Cicha noc po portugalsku - Noite Feliz

 

{jcomments on}