Lizbona – miasto do którego się tęskni

Tramwaj lizboński fot. margaretkaDo Lizbony pojechałam pod wrażeniem filmu Wima Wendersa "Lisbon Story" i cały ten klimat zastałam na miejscu. Z okien samolotu wyłoniły się kolory błękitno-żóltego miasta na wzgórzach i czerwonego mostu Ponte 25 de Abril nad rzeką Tag (Tejo). Prosto z lotniska pojechalam do wcześniej zarezerwowanego Pensão Estrela d´Ouro, który okazał się mieszkaniem w starej kamienicy w dzielnicy Barrio Alto, a włascicielką pensjonatu-mieszkania, babcia w fartuchu w kwiatki. Z okien mojego pokoju otwierając drewniane okiennice można było zobaczyć i usłyszeć tętniące życie na małym placyku przy Largo Trindade Coelho aż do rana. Na dole w księgarni na wystawie codziennie siedział kot.

madera_mapa
Madera (port. Madeira) jest największą z wysp w archipelagu Madery, położoną na Oceanie Atlantyckim u północnych wybrzeży Afryki. Zaliczana jest do Makronezji, podobnie jak inne wyspy pochodzenia wulkanicznego znajdujące się w pobliżu (m.in. Wyspy Kanaryjskie).

matheDouro jest krainą leżącą w Północnej Portugalii, nad Oceanem Atlantyckim, w dolnym biegu rzeki Duero (Douro). Region ten rozciąga się na powierzchni 2,4 tysiąca km2. do głównych miast zalicza się Villa Nova de Gaia, Porto, Matezinhos.

 

AzoryAzory to archipelag wysp leżących na Oceanie Atlantyckim. Są one autonomicznym regionem Portugalii, zajmują powierzchnię 2,2 tysiące km2. Główne wyspy należące do Azorów to: Saomiguel, Pico, Terceeira, Sao Jorge, Fial, Flores. Wyspy cechują się uprawą winorośli, pszenicy, kukurydzy, ziemniaków. Archipelag posiada górzystą powierzchnię. Najwyższy szczyt znajduje się na wyspie Pico i jest wysoki na 2351 m n.p.m. Mieszkańcy żyją z hodowli bydła mlecznego, rybołówstwa i w bardzo dużej mierze z turystyki.

 

 

 

 

 

Estremadura jest słabo uprzemysłowionym regionem rolniczym. Rolnictwo jest oparte głównie na sztucznym nawadnianiu, skierowanie w kierunku zbóż takich jak: pszenica i kukurydza. W Estremadurze uprawia się również winorośle, oliwki, bawełnę, tytoń, drzewa owocowe i pomidory. Ribatejo natomiast jest krainą geograficzną, która została nastawiona na przemysł rolniczy. Pola w tym regionie są sztucznie nawadnianie. Hodowla roślin niewiele różni się od tej w Estremadurze, a to dlatego, że w Ribetejo hoduje się dodatkowo ryż. Obydwie te krainy położone są w centralnej Portugalii. Słyną one z pięknych zabytków, przede wszystkim z pałacu Palacio Nacional de Mafra.

teatrPortugalska scena dramaturgiczna, nigdy nie wykształciła się wyraźnie, głównie ze względu na to, że portugalczycy przedkładali lirykę oraz humoreskę ponad sztukę tetralną. Za ojca portugalskiego teatru uznanwany jest Gil Vincente - czołowy portugalski pisarz XVI wieku. W XX wieku teatr przyciągnał portugalską klasę średnią, dzięki "Revista" krytyce systemu społecznego oraz politycznego ujętej w humorystycznej formie.
Już w XIII wieku na dworze królów portugalskich pojawiali się trubadurzy czyli poeci i muzycy lokalni wywodzący się z południa Francji. Kilka wieków później Portugalia opanowana była głównie przez kompozytorów szkoły flamandzkiej takich jak D. de Goes czy M. Cardoso. Jednak dopiero XVII wiek przyniósł rozkwit twórczości muzycznej za sprawą przedstawicieli tzw. szkoły z Evory: J. L. Rebello, F. de Magalhaesa, D. Lobo i M. Mendesa.
Kino portugalskie nie należy do bardzo popularnych w naszym kraju. Prawdopodobnie większość ludzi nie potrafiłaby wymienić żadnego tytułu, ani jednego reżysera czy aktora. Nie jest to niczym zaskakującym w czasach gdy prym wiodą filmy z USA, Wielkiej Brytanii, Francji czy Włoch. Nawet hinduski Bollywood wybił się z tłumu i skutecznie promuje przynajmniej niektóre ze swoich filmów. Niemniej jednak nie oznacza to, że Portugalczycy nie mają się czym pochwalić.
Kultura PortugaliiKultura Portugalii jest bardzo bogata. Wielu ludzi powtarza, że kraj ten można porównać do fado – gatunku muzycznego zapoczątkowanego w XIX wieku. Na pierwszy rzut oka jest smutna i nostalgiczna, ale przy bliższym poznaniu staje się żywiołowa. Odzwierciedla to zachowania ludzi z południa, ich brak pośpiechu, luźne i spokojne podejście do życia.
CamoesJuż w średniowieczu rozwijała się liryka galicyjsko-portugalska czy romanse rycerskie, a najpopularniejszym ich przykładem jest Amadis de Gaula (choć rzeczywiste pochodzenie jest sporne) znany już w XIV wieku. Znaczenia zaczynały także nabierać opisy podróży czy kroniki związane z odkryciami geograficznymi.